Kangoeroes, personages met lange oren, fossielen, een zwaan… doet dat een belletje rinkelen? Niet als het aan Saint-Saëns had gelegen, want hij bedoelde zijn muzikale megahit Carnaval des animaux nooit voor publicatie. Veel te speels voor een o zo serieuze toondichter op de top van zijn carrière. Symfonieorkest Vlaanderen besloot nog verder te gaan: de grande fantaisie zoologique wordt uitgebreid met vijf nieuwe dieren door vijf jonge componisten. Terwijl geliefde Wonderfeel-gasten Pavel Kolesnikov en Samson Tsoy  achter de toetsen kruipen, brengt meesterverteller Jeroen Olyslaegers hun verhaal. De nieuwe beesten en hun componisten zijn: otter (Murielle Lemay); korhoen (Sílvia Lanao); koraal (Linde Huyghens); paling (Mehmet İlhan Gazioğlu); en kwal (Mattias Spee). 
 
Jeroen Olyslaegers – tekst en voordracht 
Symfonieorkest Vlaanderen 
Pavel Kolesnikov – piano 
Samson Tsoy – piano 
 
Een coproductie van STROOM, Wonderfeel en Symfonieorkest Vlaanderen 

De componisten over hun dier: 

Murielle Lemay over Lydia de otter: “We spotten Lydia in volle natuur. Ze is lichtjes gekleurd door de Lydische modus. We horen haar zwemmen, opduiken, kletsen en spelen met haar favoriete keien.”

Sílvia lanao over Korhoen Lyrurus Tetrix: “Ik volgde het Korhoen in zijn paringsdans. Zoals bij de meeste vogels, danst het mannetje voor het vrouwtje om te laten zien wat hij waard is. Vaak dansen verschillende mannetjes tegelijkertijd en ontaardt het dansen in een gevecht. Contrabas en cello vertegenwoordigen het vrouwtje, fluit, klokkenspel en eerste viool spelen het ene mannetje, en klarinet, xylofoon en tweede viool spelen het andere mannetje. Ze kopiëren elkaars bewegingen en geluiden, maar anders dan in de echte natuur dansen ze uiteindelijk allemaal samen.”

Linde Huyghens over Koraal: “Koraal is geïnspireerd op het idee van koraalverbleking, de grootste oorzaak van het uitsterven van koraalsoorten. Vanwege de stijgende watertemperaturen, verlaten algen de koralen, waardoor deze hun kleur verliezen en daarmee ook hun grootste voedingsbron. Doorheen het stuk laat ik muzikaal materiaal verschijnen dat langzaamaan minder kleurrijk, minder verscheiden en aan een trager tempo tevoorschijn komt. Om ook een referentie naar de gelijknamige muzikale vorm te maken, heb ik me laten inspireren door het versierde koraal.”

Mehmet İlhan Gazioğlu over Twee palingen op dansles: “Wat gebeurt er als twee palingen proberen om tegelijkertijd de Turkse horon, de tango en de wals te dansen? Ik denk dat dat op een prachtige mislukking uitloopt, maar dat betekent niet dat ze niet de kans moeten krijgen om een poging te wagen.”

Mattias Spee over De kwal (The Jellyfish): “Kwallen zijn dieren met veel verschillende gezichten (niet letterlijk natuurlijk, want de meeste kwallen hebben geen ogen). Ze zijn adembenemend elegant, maar ze kunnen dodelijk steken. Hun koddige uitstraling maakt ze ontegenzeggelijk grappig, maar door klimaatverandering en overbevissing nemen ze tegelijkertijd de oceanen over in een onverstoorde opmars die ons ecosysteem ontregelt. De schrikbarende, wonderschone, melancholisch-stemmende, prikkelende, fascinerende verschijning die wij de kwal noemen, was een dankbare inspiratiebron wegens hun eindeloze veelvoud aan eigenaardigheden.”

Foto: Joss McKinley